"همه آرزويم اما

چه كنم ؟ شكسته بالم "

تو و عیش و شب پرستی

من و بغض بي قرارم

به چه میزنی تو سنگم

كه دلي دگر ندارم


دل و دین من فنا شد

نفسي دگر ندارم 

آرزو درون من مــــــــرد

به دلم بهانه افســــرد

به دلم نــــــــــوا ندارم

دل من پر است از درد

به خــــــدا شفا ندارم

 چون " تو " را دگر ندارم

كافرم خدا ندارم

     ******

" همه آرزویم اما

هوس سفر ندارم "

تو و عشق و شور و مستي

من و كنج غم پرســــــــــتي

همه عشـــــق من تو بودي

دل به تو ســــپرده بـــــــودم

كه تو هم مرا شكـــــستي

من و بي دلي و نفـــــــــرت

با دلي كه تو شـــــــكستي

اندر اين "كـــــــوير وحشت"

بعد از اين مرا چه باشــــــد

تف بر اين دو روز هســـتي ...

 مريم.ط  :  با الهام از شفيعي كدكني

پ.ن۱ : دل ميدهم به باد ، هر چه بادا باد ...

پ.ن۲: چه خوشست حال مرغي ،كه قفس نديده باشد/چه خوشتر آنكه مرغي/ ز قفس پريده باشد/ پروبال ما ببستند ودر قفس گشودند / چه رها، چه بسته، مرغي كه،پرو بال شكسته باشد.