تبليغاتX
آخر غربت دنياست
 

سهمم از عشق همين بود

و چه كم بود !

و چه تنهايم من

وچه آسان وسعت تنهايي ام ،

ميان دل كوچكم جاي مي گيرد !

و چه پرم امشب  !

از حرف هاي ناگفته ،

بغض هاي نشكسته ،

اشكهاي نريخته ،

و چه دلتنگم امشب !

دلتنگ ِ رفتن و  نماندن ....

                                           ۳/۱۰/۸۶  = ۲۳:۳۰  مريم

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم دی 1386ساعت 15:24 توسط « مریم »