سرمایه های هر دلی حرفهایی است که برای نگفتن دارد . (دکتر علی شریعتی )

 ( يا شايد هم نهفتن ! )

* نيمه گمشده ت رو نميشناسي ؟

- نه !  دربه درشم ،

گفتا من آن ترنجم ، كاندر جــهان نگنجم

گفتم به از ترنجي ، ليكن به دست نايي

مگه تو ميشناسي ؟؟؟!!!

راســت بگو نهان مکن ، پشت به عاشقان مکن
چشمه کجاست تا که من آب کشم سبو سبو ؟

* هر آدمي ناگفته هايي داره ، ناگفته ها چيزاييه كه هر آدمي خودش به مرور با قرار گرفتن تو شرايط خاص كسب ميكنه و شايد نتونه اون تجربه ش رو اونجوري كه هست به كسي منتقل كنه . نميدوني نيمه گمشده ت كجاست ؟ بعضي وقتها ميشه كه تو توي يه ناراحتي واقع ميشي ، بعض گلوتو گرفته ، نميدوني چيكار كني ، بعدش يه چيزي مياد كه آدم رو دلخوش كنه و از اون مرحله پرت كنه ،اما اين دل خوشكنك باز دوباره ميره و جاش رو به همون بغض و ناراحتي ميده ، اما باز بر ميگرده ، هي ميره و برميگرده تا يه روزي مياد كه موندگار ميشه واسه هميشه ، نيمه گمشده ت همينه ، نيمه گمشده ت تو وجودته كه بايد بدستش بياري .

-  نه ، تمام شد رفت ...

آنكه ميگفت منم بهر تو غمخـــوار ترين

چه دل آزار ترين شد ، چه دل آزار ترين ...

*  نه تمام نميشه ، تو نشناختيش ، تو باغ نيستي ، اگه تمام شدني بود كه زندگي زندگي نبود ... بايد به اين باور برسي كه غم و شادي عارف يكي هست ...

-  آره خب ، ولي اينو هم ميدونم كه هيچ حالي هم موندگار نيست ...

 در هـــيچ پـــرده نيست نباشـــــد نواي تو      

 عالم پر است از تو و خالي است جاي تو

به نظر منكه نيمه ي گمشده مون اگرم پيدا بشه ،هيچ وقت واسه هميشه موندگار نميشه ، چون هيچ حالي موندگارنيست ... اصل حال در عرفان همينه ...

* نيمه ي گم شده موندگاره ، متولدش ميکني و به اوج روحاني ميرسونيش ،تا روح بر جسم غلبه کنه،طي الارض...به نا کجا آبادها...اووووووووو.......

                                                                                               مـــــــــريم ۱۸/۴/۸۶